این که تو این مدت چی بهمون گذشت  بماند....و اینکه با ترس ولرز با دوستانم تماس گرفتم و  احوالشونو پرسیدم....

و اما تو محل کار نمیدونم اسمش ارتقا  هست یا چی....کارم عوض شده. کار بسیار سخت و تخصصی و زمانبر...

روزی  ده ساعت کار ممتد هم براش کمه...اگه وقت کنیم یه لقمه صبونه ایستاده بخوریم اگر نه هم میره تا عصر....چای یخ کرده و ...‌

یادم میاد به دی ماه ۱۳۸۶ دقیقا مثل همین روزها که شروع به کار کردم و پره استرس و هیجان .از اینکه از پس کار برمیام یا نه.....

گاهی کم میارم و بغضی میشم و گاهی شاد از نتیجه ی کار...

بهار جون بار اول ات نبست که... تو تمام زندگیت  خودتو به چالش کشیدی صبوری کن و بمان.... 

مراقب خودتون باشید رفقای جااان... خیلی کار نکرده داریم هنوز...